En dan zijn ze ineens al weer 1 week oud. Voor de nieuwe baasjes gaat het vaak langzaam, maar ik vind het echt supersnel gaan. Een week geleden waren het tere molletjes en nu zijn het al echte bonkies. Emma is net als bij haar eerste nest een hele goede moeder. Ze zorgt er voor dat het haar dwergjes aan niets ontbreekt. Daarnaast zorgt ze ook heel goed voor zichzelf, want zodra ze ook maar denkt dat er iets te eten valt staat ze naast me. Volgens mij is het vele eten dat ze krijgt Emma's motivatie om zo goed te moederen. Emma's grote hobby eten heeft haar baas ook op een prachtig idee gebracht voor de stamboomnaam. Deze begint met een N en alle pups zullen nu gaan heten Citydoodles Nothing but food....... en op de puntjes komt de naam die de nieuwe eigenaren zelf gaan verzinnen. Verder doen ook de pups op dit moment nog niets anders dan eten, slapen, eten en slapen, dus heel erg veel is er nog niet over te melden. Uiteraard zijn we ook weer begonnen met het early neurologic stimulation program. Daarmee geven we de pups iedere dag een heel klein beetje "stress" door bijvoorbeeld met een wattenstaafje onder hun teentjes te kriebelen. Aangetoond is dat dat kleine beetje stress op hele jonge leeftijd gaat helpen om de volwassen hond stressbestendiger te laten zijn. Komende week gaan ze nog verder met hun bollenbestaan en helemaal aan het eind van de komende week zullen de eerste oogjes open gaan en beginsel voorzichtig de kennismaking met de wereld om hen heen.

---
---
---

---
---
---

---
---
---