3 weken oud en al hele flinke dames en heren. 3 weken geleden werden ze als hulpeloze wurmpjes op tweede Kerstdag geboren en nu zijn deze kerstkindjes al echte mini-hondjes. Ze kunnen lopen (nou ja waggelen). grommen, hun mama plagen, met elkaar spelen en stoeien, ze ontdekken het speelgoed en verlaten op eiogen initiatief hun veilige hol (de werpkist). Het is een enorme ontwikkeling die de beestjes doormaken en als je het vergelijk met een mensenbaby is het eigenlijk onvoorstelbaar dat ze zo hard gaan. Hun lijf en hersenen moeten wel enorme overuren draaien en daarmee is ook gelijk duidelijk waarom we zo voorzichtig moeten omgaan met pups. Als we nog harder willen gaan dan ze aankunnen ontstaat er gewoon kortsluiting en dat willen we niet. We laten ze dus rustig op hun eigen tempo de wereld verkennen en begeleiden ze daar zo goed mogelijk bij. Omdat we willen dat deze hondjes gezellige huishonden worden wonen ze ook nu in de woonkamer zodat ze gewoon onderdeel zijn van ons gezin en alle geluiden die daarbij horen. Komende week zullen ze ook steeds stoerder worden en dan ook steeds nieuwe ontdekkingen in speelgoed en ruimtes gaan doen. Met mama Lady gaat het ook goed, maar we moeten veel moeite doen om haar een beetje op gewicht te houden want deze 7 kleine veelvraatjes vragen wel erg veel van haar. Ik denk dan ook dat ik Lady deze week alvast wat ga ondersteunen door de pups ook af en toe zelfstandig wat puppymelk te laten drinken uit een schaal.

---
---
---

---
---
---

---
---
---