Mijn naam is Inge Korevaar. Ik woon samen met mijn man en twee kinderen in Rotterdam. Al weer een hele tijd bevolken niet alleen maar tweebenige wezens ons huis, maar lopen er ook een aantal zeer trouwe honden rond, die we nooit meer zouden kunnen en willen missen. Hoewel ik van jongs af aan dol ben op alles wat maar hond is, kon ik door allergische reacties nooit een hond in huis nemen. Ook mijn zoon bleek na zijn geboorte zeer allergisch en dus bleef onze huisdierenstapel beperkt tot wat konijntjes in de tuin.

Kijk mij ...

Wie ben ik?

Maar onze dochter werd geboren, zij bleek nergens allergisch voor en zij was zo mogelijk nog gekker op alle dieren dan ik altijd al was. Zij bleek ook een enorme doorzetter want ze bleef voortdurend zeuren om een hond of een poes. Nu had ik al enige tijd op internet de discussie gevolgd rondom de Australian labradoodle. Dit is een hond waar een groot percentage van de mensen met allergische klachten tegen kunnen . Ik kreeg hoop, maar alleen op basis van internet informatie een hond bestellen, dat leek mij toch wat al te gek.

Australian Labradoodles werden meer dan leuke honden, ze werden echt mijn passie.

Citydoodles

Een hond is tenslotte geen broodje kaas dat je weer weg doet als het toch niet blijkt te smaken. Een hond in huis nemen doe je met hart en ziel en voor je dat doet moet je dus wel heel zeker weten dat er geen drama ontstaat doordat er toch allergische reacties blijken te ontstaan. Dus gingen wij op zoek naar een Australian labradoodle fokker in Nederland om de reactie uit te testen. Dat was in die tijd nog niet zo gemakkelijk, want die bleken er bijna nog niet te zijn. Maar we vonden er een, waar we mochten knuffelen, de honden mochten laten likken en waar we allemaal met onze neus in de vacht hebben gehangen en daarna ook nog eens flink in onze ogen hebben gewreven. Groot was onze vreugde toen er geen allergische reactie optrad.

Balou, onze Loekie

Maar daarna kwam de grote teleurstelling: de wachtlijst voor zo'n schattige lieve krullebol bleek meer dan 1 jaar te zijn. Dat leek onoverkomelijk en dus besloten wij na lang beraad onze eerste doodle uit zijn land van herkomst te halen; uit Australie. En zo deed Odie (vernoemd naar de hond uit de Garfieldfilm) zijn intrede in ons huishouden. Hij kwam, zag en overwon. Het hele gezin viel als een blok voor de charmes van deze haarbal en hij wond ons binnen no time om zijn koddige hondenpoten. En voor de heer des huizes goed en wel wist wat er gebeurde had ik samen met de kids besloten dat 1 hond eigenlijk wel sneu was en zo kwam al snel Balou (in het dagelijks leven wegens zijn uiterlijk Loekie de Leeuw genoemd) ook vanuit Down Under naar Rotterdam. En zo waren er twee doodles in ons leven. Maar nog was de honger niet gestild.

Coco kwam in ons leven. Coco komt niet uit Australië, maar uit de UK. Ook niet naast de deur, maar toch wel zo dichtbij dat we haar ook op hebben kunnen zoeken voor ze daadwerkelijk bij ons kwam wonen en we haar ook zelf met 8 weken op hebben kunnen halen. Graag wilde ik met haar mijn passie gaan uitbreiden door op kleine schaal te gaan fokken. Helaas bleek Coco daar, hoe mooi, lief en geweldig ze ook was, niet geschikt voor te zijn. Maar een droom geef je niet zo maar op. Coco bleef en blijft lekker bij ons wonen en is zonder twijfel ons zonnetje in huis, maar om toch de droom om te gaan fokken waar te kunnen maken kwam van de  "Annahoeve's Mama Mia" naar Rotterdam toe. Haar roepnaam is Maxime of Maxi .

Maxi

Australian Labradoodle fokkers

Maxi is daarmee ons eerste fokteefje. Na Maxi was de beer los en volgden meer fokhonden, in huis maar ook bij hele lieve gastgezinnen. Daarmee is de droom een feit en zal ik er alles aan doen om op volledig verantwoorde wijze op kleine schaal deze geweldige gezinshonden te fokken.

Omdat ik verantwoord fokken heel erg belangrijk vind ben ik lid van de ALAEU (Australian Labradoodle Association Europe).

Ik verheug me op nestjes vol met vrolijke kleine Australian Labradoodle pups, waarmee ik ook andere gezinnen, met of zonder allergische klachten, blij hoop te gaan maken.

Waarom kiezen voor Citydoodles?

Ja, waarom zou u kiezen voor een Australian Labradoodle pup die bij Citydoodles vandaan komt? Die vraag wordt natuurlijk vaak en terecht gesteld. Ik kan natuurlijk nooit beoordelen waarom u voor een pup bij een bepaalde fokker kiest. Dat is voor iedereen een persoonlijke afweging. Ik kan alleen maar zeggen dat ik er voor kies om zodanig te fokken dat het gezondheid, welzijn en welbehagen van zowel ouderdieren als de pups voor mij het allerbelangrijkste zijn. Fokhonden zullen daarom bij mij nooit in een kennel worden ondergebracht, maar wonen bij mij in huis of in een zorgvuldig gekozen gastgezin. Een teefje zal alleen maar gedekt worden als ze daar lichamelijk en geestelijk aan toe is en een teefje zal ook nooit meer dan 3 of 4 nestjes krijgen. Natuurlijk worden fokhonden op vele aandoeningen getest en worden ze alleen maar gebruikt als ze volledig gezond zijn.

Nestjes wonen bij ons midden in ons gezin

Pups worden hier in huis geboren en groeien ook in huis op, gewoon middenin het gezin, met kinderen en andere honden. Een zeer gedegen socialisatie vind ik niet meer dan normaal, want om een stabiele en heerlijke huishond te hebben voor hopelijk vele jaren is het cruciaal dat pups van jongs af aan leren omgaan en wennen aan allerlei situaties waar ze ook in hun latere leven mee te maken gaan krijgen. Daarom wonen ze dus in huis, maar ga ik ook, als ze daar oud genoeg voor zijn, veel met ze op pad, om winkels, straat, bos, etc etc tot hele normale zaken voor de pups te maken. Na ongeveer 8/9 weken gaat een pup met u mee en is het de beurt aan u om daar heel zorgvuldig mee verder te gaan. 

Het spreekt voor zich dat de pups ook van top tot teen worden gecontroleerd door de dierenarts, een eerste enting krijgen, worden gechipt en een dierenpaspoort krijgen. Bij sommige fokkers worden Australian Labradoodles gecastreerd of gesteriliseerd voor ze het nest verlaten. Bij Citydoodles gebeurt dat niet. Mijn mening is dat een hond hormonen nodig heeft om op te groeien tot een stabiele hond en daarnaast vind ik ook het narcoserisico op jonge leeftijd ernstig bezwaarlijk en volstrekt onnodig.Conform de regels van de ALAEU dient een hond voor hij of zij 18 maanden oud is gecastreerd te zijn.

Bij Citydoodles kiest u voor een pup uit een bepaalde combinatie van ouderhonden. Ik maak bekend welke honden met elkaar zullen gaan "trouwen" en u kunt zich dan voor een pup uit die combinatie inschrijven. Ik meld welke kleuren en vachten ik verwacht, maar soms beslist moeder natuur anders. U kunt uw voorkeur wat betreft kleur en vachtsoort wel opgeven, maar bij Citydoodles beslis ik, samen met een gedragstherapeut die ook nog eens heel goed naar het temperament van de pups kijkt, welke pup het beste past bij uw levensstijl en omstandigheden. U zult namelijk echt het allermeeste plezier beleven aan een hond die het karakter heeft wat past bij uw wensen. 

Iedere pup die hier vandaan komt heeft een zeer warm plekje in mijn hart en ik zal er altijd alles aan doen om de pup en u te helpen samen een geweldig team te gaan vormen!

Ik begeleid u bij de voorbereidingen op de komst van de kleine viervoeter, niet alleen door veel voorlichting, maar ook door gedegen documentatie. Natuurlijk kunt u ook altijd met al uw vragen bij mij terecht: zowel voordat u de pup mee naar huis neemt, maar ook nadat de pup allang bij u woont. 

De vraag naar bezoek en het uittesten van een allergie is zeer groot. Omdat de honden hier gewoon in huis een onderdeel van ons gezin vormen is het niet mogelijk voortdurend bezoek te ontvangen. Zodra er echter zicht is op een nestje waarvoor kan worden ingeschreven is een vrijblijvend kennismakingsbezoek altijd onderdeel van de procedure. Op mijn facebookpagina en op deze website wordt het bekend gemaakt als er weer ingeschreven kan worden. Helaas is het uittesten van een eventuele allergische reactie hier thuis niet mogelijk. Hoewel zowel mijn zoon als ik jaren geleden allergisch aan dit avontuur begonnen is bij ons de situatie zodanig verbeterd dat wij nu zelfs geen enkele last meer hebben van het paardenhaar dat hier in huis toch aanwezig kan zijn door een zeer fanatiek paardrijdende dochter. Voor een goede test is een bezoek hier dus niet optimaal.